2021

Deel 2: Henny Kooi, een lesbienne met veel wilskracht en positiviteit

Het verhaal van Henny Kooi
Door Piet van Berge

Voor de homo beweging was niets geregeld.

Henny vertelt dat ze nooit onheus is bejegend. Ze heeft er ook nooit aanleiding voor gegeven door bijvoorbeeld zoenend over straat te gaan. Henny denkt wel dat het voor vrouwen iets makkelijker is om lesbisch te zijn dan voor mannen. Als ze gearmd loopt met een vriendin valt dat niemand op, bij mannen is dat wel het geval.

Henny was twintig jaar toen ze in de Zaanstreek kwam wonen. Nadat ze uit de kast was  gekomen is ze door de buren geaccepteerd en gerespecteerd. Ze heeft er ook nooit een geheim van gemaakt, de regenboogvlag hangt al jaren uit haar raam.

“Voor de homo beweging was er in de Zaanstreek niets geregeld. Het COC in Zaandam was opgeheven. Ik zei tegen mijn vriendin uit Amsterdam dat hier verandering in moest komen. Wij hebben eerst een avond georganiseerd in het buurthuis de Lorzie in Wormerveer maar vanwege de geringe voorbereidingstijd werd dit geen succes. Wij zijn toen met het roze olifantje begonnen; eens in de twee maanden zijn wij uit eten gegaan met een groep van circa twintig vrouwen. In eerste instantie waren er ook mannen bij maar die zijn op enig moment afgehaakt. Nu is er gelukkig genoeg te doen en ik doe overal aan mee. Ik heb een dinerclubje opgericht, wij eten dan bij iemand thuis. Dat is altijd oergezellig. Er komen zelfs vrouwen uit Leeuwarden en Den Haag hier naar toe om gezellig met elkaar te eten en te praten. Verder ben ik lid van een aantal wandelclubjes, dus al met al vermaak ik mij prima. Door corona zijn de sociale contacten wel een stukje minder geworden en dat vind ik erg jammer”.

In de periode dat in de Zaanstreek nog niets te doen was ging Henny naar Amsterdam waar van alles te beleven was . ”Ik weet nog goed dat ik de eerste keer naar café Zilver in de Jordaan ging. Ik liep over het plein bij de Westerkerk en dacht bij mezelf: waar ben ik mee bezig, ik vond het vreselijk spannend. Maar ik heb doorgezet en ik ben daar goed opgevangen door twee gastvrouwen. Op een bepaald moment moet je het natuurlijk wel zelf doen en dat is me goed gelukt”.

Henny vertelt dat het contact met haar broers en zussen goed is. Ik heb een zus in Harderwijk wonen die wekelijks naar de kerk gaat. Maar ze heeft nooit iets negatiefs over mij gezegd en dat waardeer ik enorm!

 

 

Tags

Reacties

1 antwoord
  1. Jolanda
    Jolanda zegt:

    Wat leuk Henny, dat je nu te bewonderen bent in het Zaans museum:-)
    Heel leuk om dit zo allemaal te lezen!
    Je bent ook een leuk en mooi mens!!

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen