2021

Elly Schornagel-Busé 2. Een hele leuke tijd met de collega’s bij Bischoff

Het verhaal van Elly Schornagel-Busé
Door Ursulien van Berge-Bakkum

“Ik heb een  hele leuke tijd gehad met mijn collega’s bij Bischoff. In totaal hadden we zestien filialen in Nederland van noord naar zuid en van west naar oost. Veel directeuren met de achternaam Bischoff: meneer August, Willem junior, Johan, Antonie, Joost en Wim. Met nicht Mieke en de neven Guus en Joost heb ik kortgelden nog contact gehad. Een keer per zoveel tijd was er een bedrijfsleidersvergadering in het kantoor aan de overzijde van de Stationsstraat. Dan zorgden we voor de catering. Alles op het gebied van inkoop enzovoorts werd daar geregeld.

Er waren heel veel afdelingen. Op de begane grond de manufacturen, de lingerie met juffrouw Varenbrink en de gordijnenafdeling. De eerste etage was geheel ingericht voor kleding, vooraan de dameskleding, daarachter de heren- en de maatkleding. De woning inrichting was op de tweede etage:  meubels en de woningstoffering. De stoffeerders, dat waren gezellige jongens. Op de zolder tenslotte het Pompatelier, een soort reparatieafdeling.

Dora Hooijschuur keek alle facturen na en deed de betalingen aan het personeel, vanuit een houten kastje. Het loon ging nog in doorzichtige loonzakjes, heel compleet. We konden producten met korting kopen, dat werd bij het loon verrekend. Dora  was ook eens jubilaris. Dat vierden we bij  Huis te Zanen in Wormerveer.

Alle filialen hadden telefonisch contact met elkaar, soms bediende ik de telefooncentrale, dat was best ingewikkeld, zoveel knopjes.

Assisteren in de winkel vond ik leuk, vooral als er een nieuwe collectie bij het magazijn binnenkwam. Dan waren we het eerste aan de beurt om te passen en te kopen, onder werktijd uiteraard.

De etalages werden wekelijks aangepast, vooral rond de feestdagen waren ze prachtig. Ik hielp Marga van Rijn bij het opkammen van de pruiken voor de etalagepoppen. Met Sinterklaas kregen de kinderen een bonnetje, daarmee konden ze de goedheiligman bezoeken die bovenaan de trap resideerde. Louis Spackler, een indrukwekkend lange medewerker, was de hulp sint

Onze bedrijfsleider Nico Vlaar ging naar India en koos voor een nieuwe bestemming in zijn leven. Hij begon een praktijk in Noord-Holland.

Zijn opvolger Jaap de Wolf was onvervangbaar. Iedere woensdagochtend ging hij persoonlijk langs de klanten die klachten hadden. Dan keek hij of de gordijnen wel goed hingen en legde hij geduldig aan schijnbaar teleurgestelde kopers uit hoe het precies zat met de vleug van het velours van hun pas gekochte bankstel. Toen Bischoff in de zeventiger jaren in zwaar weer terecht kwam, werd Jaap bedrijfsleider in de laatste winkel in Hoorn.

In 1978 verdween Bischoff uit Zaandam. Mijn carrière bij dit prachtige bedrijf eindigde in 1977.”

Reacties

1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings