1902

het oude gastenboek van molen de Bleeke Dood

Het verhaal van het gastenboek
Door Ursulien van Berge-Bakkum

Nog tien dagen en dan is het weer Sinterklaas. De vrijwilligers van de Zaansche Molen hebben het druk. Elke dag draaien ze voor drie groepen van de Zaanse scholen een Pepernotenprogramma :
Sint en het verdwenen kruid. De leerlingen worden uitgenodigd in meelmolen De Bleeke Dood en de specerijenmolen De Huisman. Aan het eind van het programma is het pepernotenraadsel opgelost en vertrekken ze naar school met de ingrediënten om het ook in de klas eens uit te proberen.
De molens zijn in Sinterklaassfeer ingericht. De grote ruimte van de Bleeke Dood ziet er knus uit. Er staan daar heel veel spullen. De oude molenaar, Gerrit Smit, is verhuisd en hij spaarde echt alles.
Van kranten voor de voetbalclub ZVV tot een interessante blikkenverzameling van zijn vrouw.

In de hut van de molen is ook veel te zien. Onder het koffiezetapparaat ligt een dik boek, met een gemarmerde kaft. De bladen zijn geel en aan de randen totaal versleten.
Voor in het boek staat in zwart schoonschrift: J. Stuurman Zaandijk. (Dat was toen de molenaar).

Op de eerste bruin uitgeslagen bladzijde staat: 27-1 1902 en daaronder een rijen namen, heel veel afkomstig uit de Verenigde Staten (Chicago, Rochester, New York, Newark, Boston, Brooklyn, Pittsburgh, San Francisco, New Jersey, St Louis, Minneapolis. Op de bladzijden die volgen, rijgen de Amerikaanse namen zich aaneen. Opvallend is dat er ook vrij veel bezoekers in deze jaren afkomstig zijn uit Australië. Af en toe gecombineerd met Duitse en Engelse namen, en hoogstzelden een Nederlandse bezoeker.

Verspreid in het boek ligt wat correspondentie, de foto’s ontbreken echter. De oudste brief is van 1906. H.Overbury uit Engeland stuurde een foto aan de 9-jarige dochter Stuurman met een lief briefje. Op dezelfde bladzijde ligt een totaal onleesbare brief (toch maar toegevoegd).

In de jaren van 1902 tot 1931, die in dit gastenboek zijn genoteerd hebben ongeveer 4020 bezoekers, waarvan de meeste uit Amerika, de Bleeke Dood bezocht.
Uit het jaar 1912 zijn de meeste brieven bewaard gebleven
Ed Fairkainew uit Buffalo stuurde foto’s van de tuin en denkt met veel plezier terug aan de reis die hij gemaakt heeft.

Er ligt ook een luchtpost brief in het boek, half aangevreten door de muizen, ook onleesbaar, en een duidelijk verzoek van de portier van het Amstelhotel. Hij zou graag zes gekleurde kaarten van de ‘Molengroep de Poel’ en de meelmolen ‘De Dood’ ontvangen, zoo niet ongekleurd.

De laatste brieven zijn van Cecilia White uit Los Angeles. Zij bestelde in de lente van 1913 een simpel thee-arrangement in de tuin van de molen.
In 1914 waren er nog ongeveer 100 bezoekers. Daarna nog maar acht in 1915.
Toen stopte het bezoek aan de molen.
In het gastenboek staat de eerste bezoeker na de Eerste Wereldoorlog genoteerd op 1 maart 1920, Dat was Tony Huigen uit Sydney-Amsterdam.
Op de laatste bladzijden tot oktober 1931 tel ik ongeveer 240 bezoekers. De laatste is J. Koene, Marktstraat 1 Wormerveer. En helemaal onderaan is een kaartje geplakt van Otosaburo Okamoto uit Japan. Dat kaartje geeft een vette knipoog naar meer dan honderd jaar later, november 2019.

Reacties

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings