1969

Jo Lauf, vertegenwoordiger van Verkade. Deel 5, Training.

Het verhaal van Jo Lauf, verteld in een interview met Wil Gabriel
Door Ursulien van Berge-Bakkum

Training; Verkade had het hoog in de kop

“Mijn eerste training was in Wijk aan Zee. Een soort sensitivitytraining. Ik vond het maar niks daar. Veel te ver herrie. De zee was onstuimig. Ik mocht zelf een plek zoeken in Nederland, dat was het Nonnenbos. Ik bleef daar jarenlang. Verkade had het hoog in de kop.

Bij Bilderberg heb ik ook training gedaan. Ik ben zelfs naar Zürich geweest voor een trainersopleiding.

Ik kreeg voldoende informatie om een training op te zetten. Dus heb ik een verkooptraining gaan schrijven. De eerste training was in 1969. Daarna volgden er meer: basis, follow-up, merchandising en verkoopleidertrainingen.

Eén keer is het gebeurd dat er iemand niet langer welkom was op de training.

Alle trainingen waren verplicht. Daar heeft negentig procent van de mensen aan deelgenomen. Ik gaf ook in Duitsland, Frankrijk en België trainingen.

Alle vertegenwoordigers liepen keurig hun klanten af. Ze waren eigenlijk orderbepalers. Je hoeft alleen maar langs te komen en je briefje ligt klaar. Maar eigenlijk was dat niet de taak van de Verkadevertegen-woordiger, De taak was het assortiment uitbreiden en een positief verhaal over Verkade vertellen.

Het geheim van de Verkadevertegenwoordiger ligt in de cacaobonen. Cacao, constant. De aandacht van cliënt en consument, door een aantrekkelijk oor- en ogenspel. Dat si alten zien wat je hebt, passend bij de cliënt. Ik herinner me nog dat ik in een hele dure patisseriezaak in Frankrijk zwarte pakjes Café Noir verkocht. Wat had ik bij me? Een rood fluwelen doek. En wat zei ik dan? ‘Ik leg die doek ven neer, anders beschadig ik de toonbank’. En dat pakje lag erop. Dat is constant de aandacht van de consument trekken door een aantrekkelijk oor- en ogenspel. Laten zien wat je hebt. Dat is verkopen. Helpen, dienen, overtuigen, laten zien wat je hebt, weerstanden opruimen. Een prettige sfeer creëren, een goede ambiance, vertrouwen kweken, behoefte vervullen, de waarheid spreken. Dat is verkopen.

Makkelijk is niet gemakkelijk. Dat zei ik ook altijd. We staan voor een taak die niet gemakkelijk is. Maar daarvoor word je betaald. En dat is dan ook de reden dat een Ton Verkade zegt: ‘Wat moet je nou feitelijk over verkopen vertellen? Verkopen is alles laten zien.’

Een je kunt zeggen: ‘Verkopen, wat is verkopen?’ alles wat hier staat in deze kamer is al meerdere keren verkocht. Van leverancier naar distributeur, van distributeur naar consument. Wordt steeds maar weer opnieuw verkocht.

Tags

Reacties

0 comentarios

Dejar un comentario

¿Quieres unirte a la conversación?
Siéntete libre de contribuir

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Terug naar alle verhalen

The Zaans Museum uses cookies on this website.

We place functional cookies to ensure that our website works correctly. Do we have your permission to place extra cookies for social media links, personalized (video) advertisements and measuring the effectiveness of our online campaigns? Read more about this in our privacy policy or change your privacy settings here.

Privacy policy | Rather not
Settings