1982

Simon Breman, hoofdvertegenwoordiger bij Verkade. Deel 2. Het devies van Rotterdam.

Het verhaal van Simon Breeman, verteld in een interview met Wil Gabriel
Door Ursulien van Berge-Bakkum

“Als hoofdvertegenwoordiger in Tilburg bestreken we Zeeland, Brabant en Limburg. Ik werkte samen met twee Brabanders, die eraan moesten wennen om een westerling boven zich te hebben. Dat gaf wel eens fricties in de goede zin van het woord. Het devies van Rotterdam was (is) Niet lullen maar poetsen en verhalen ho maar. Ik moest duidelijk een beroep doen op flexibiliteit, als schuif je de mensen maar tien of twintig centimeter op.

In het Limburgse gebied werkten we met allerlei types winkels. De één kon beter met een bakker overweg, de ander met een supermarkt. Maar we hebben de functies netjes verdeeld.

We gingen ervoor en we hadden omzetmatig hele goede resultaten in 1982.

Een aantal jaren daarna kwam er een reorganisatie. Het verkoopkantoor Tilburg werd opgeheven en we stapten over naar levering aan de groothandel. Een grote stap voor Verkade.

Ik kwam bij een zoetwarengroothandel terecht, Pennings & Zoeteknegt. Daar hebben we de bovenverdieping gehuurd. Verkade ging akkoord en het functioneerde goed.

Weer een reorganisatie verder werd het verkoopapparaat verkleind. Ik werd in 1989 regionaal accountmanager. De jaarplannen werden ingevoerd. De jaren daarna kwamen er voortdurend nieuwe veranderingen. In 1993 werden wafels vanuit Den Bosch naar Zaandam overgeplaatst.

In 1994 tijdens een reorganisatie werd ik benaderd om eventueel gebruik te maken van de een seniorenregeling in overleg met de bedrijfsvereniging. Ik had de leeftijd van 57,5 jaar en besloot daarvan gebruik te maken. Mijn uittreding was In mei 1994.

Terugkijkend heb ik met plezier bij Verkade gewerkt. Mijn persoonlijke invalshoek speelde een grote rol, alsof het bedrijf van mezelf was. Zo stelde ik me op.

Er gebeurden toch wel schokkende dingen zoals het loslaten van de verticale prijsbinding. Verkade bepaalde de condities voor de afnemers, vroeger bij afname van veertig blikken kreeg je 12% korting. Ik vond dat toen uit de tijd en dat is later bijgesteld. Wellicht heb ik er toch nog een steentje aan bijgedragen.

Een grote verandering was ook de overgang naar de groothandel. Met weemoed denk ik terug aan het artikelpakket: de taaipoppen, borstplaat, keps, paasfondant en bonbons.

Mijn hart had ik verkocht aan Wasa knäckebröd en Daim. Op Daim waren mijn kleinkinderen verzot. Na 35 jaar denk ik met plezier terug aan Verkade. En als ik boodschappen doe in de supermarkt, kijk ik altijd hoe Verkade erbij ligt. En als er iets scheef ligt, trek ik het recht. Dat is gewoon een hobby, overgenomen van mijn Verkadetijd.

Tags

Reacties

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings