1961

Deel 3: De periode na het conservatorium

Het verhaal van Leny van Vuure
Door Piet van Berge

“Geweldig toch, ik heb in mijn hele leven alleen maar lieve mensen ontmoet. In 1961 ben ik afgestudeerd, ik was de eerste in Nederland die op accordeon met als bijvak piano afstudeerde. Ik ben daarvoor nog op de televisie geweest. Daarna ben ik op vijf scholen docent geweest maar daar was ik niet zo geschikt voor. Ik wilde liever optreden. Op mijn achttiende leerde ik Joop van den Ende kennen. Hij kwam altijd bij ons thuis en met hem ben ik bevriend geraakt. Ik heb veel van hem geleerd zoals discipline en er netjes gekleed uitzien bij een optreden. Als je bij Joop een minuut te laat kwam kon je vertrekken. Ja, hij is niet voor niks zo groot geworden. Hij is later ook nog op onze bruiloft geweest”.

“van 1985 tot 2000 heb ik een salonorkest gehad, twaalf man sterk, een geweldige tijd. Onze vaste locatie was Park in Hoorn maar wij werden ook gevraagd voor privé optredens, zoals bij premier Ruud Lubbers”.

“Wat ik me ook herinner was een privé optreden voor Aat Veldhoen, de kunstschilder. Dat was in een dorpje in Brabant. Daar liepen verschillende persoonlijkheden rond: Dries van Agt, Johnny the Selfkicker, de podiumdichter die praatte als een spraakwaterval, Aat Veldhoen met zijn verschillende liefjes en kinderen. En aan de de wanden hingen naakten van vrouwen, door hem geschilderd. Zie je het voor je? Aat was wel een beetje de weg kwijt hoor… Op een bepaald moment pakte hij zijn koffer en haalde er een… skelet uit. Je gelooft het niet. Hij zette dat skelet in een stoel alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Ik zei nog tegen hem: “dat is wel een blikvanger. “

“Wij hadden die avond een tijdelijke vervanger voor onze bassist, die kwam uit de jazzwereld. In de pauze kwam hij naar me toe en zei: “mijn portemonnee is gestolen”. Van Agt hoorde dit aan en zei: ”dit kan niet, in dit dorp wordt niet gestolen”. Hij zei tegen mij ”die man is verslaafd, hij heeft scoringsgedrag en dan gaan ze liegen om aan geld te komen”. Tja, wat moet je dan, wij moesten wel verder spelen want dat was afgesproken. Het ging om f 80, met twaalf man hebben wij geld gedokt. Van Agt vond dat wij dit keurig hadden opgelost!”

Lees verder: Deel 4: De Rommelmarkten 

Reacties

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings