1925-1992

Deel 5, Henricus Rol: Illustrator voor de Verkadealbums, èn alleskunner

Het verhaal van Maarten en Celine Rol
Door Peta Steenis

Zijn ervaring met het maken van kopieën van oude meesters heeft Henricus geholpen een goed restaurateur te worden, dat traject volgde hij ook met zijn leerling-restaurateurs. Hij restaureerde o.a. voor musea, zowel oude meesters als schilders van later datum. Voor het Aartsbisschoppelijk museum in Utrecht (nu Museum Catharijneconvent) heeft hij bijna alles gerestaureerd. Door een kapotte thermostaat was de luchtvochtigheid niet in orde. Ze hadden een depot met middeleeuwse triptieken die daardoor allemaal gebladderd waren. Dat was een hels karwei, met was en strijkbout werden bladders vastgezet en dan ging de verf ernaast weer los. Hij plakte ook cellotape op zo’n schilderij en trok dat er in één keer weer vanaf, zodat de bladders op de cellotape zaten en hij precies wist waar ze terug moesten. Heel voorzichtig werden de bladders dan weer teruggeplaatst en hars met een injectienaald ingespoten. Iedereen zat er bij te ijzen, dat ‘ie dat in één keer los durfde te trekken.

Om te vernissen mocht het niet stoffig zijn, dan werden er 4 tot 5 schilderijen op schragen gelegd en tegelijk gevernist. Er werd hem ook weleens een schilderij aangeboden om te restaureren en dan ontdekte Henricus dat er een signatuur overgeschilderd was en er dus sprake was van een falsificatie.

Henricus Rol bezig met restauratie

 

 

 

 

 

 

 

Henricus was een warm en sociaal voelend mens. Er kwamen veel vrienden en kennissen over de vloer. Hij speelde viool en musiceerde samen met zijn vrouw die een goede zangeres en pianiste was. Hij had humor, vertelde vaak mopjes en haalde grappen uit. Eens maakte hij een portret in olieverf van iemand met een kaal hoofd, waarvan hij wist dat deze een keer een zoen van een vrouw op zijn kale hoofd had gekregen en de lippenstift afdruk op zijn hoofd stond. Henricus heeft toen als grap met waterverf lippen op het hoofd geschilderd. De familie van de man was geschokt. Met een meegebrachte spons werden de lippen gauw weer verwijderd.

Regenzomer 1985 aquarel door Henricus Rol

 

 

 

 

 

 

 

Er werd vaker een beroep op hem gedaan. Zo hielp hij de plaatselijke hockeyclub het benodigde bedrag voor een kunstgrasveld bij elkaar te krijgen. Ze kregen van hem twee schilderijen, ‘Voorjaar’ en ‘Regenzomer’, waarvan tweemaal 50 litho’s zijn gemaakt om te verkopen. En in het dorp was een baggeraar die financieel in de problemen kwam, omdat hij nergens geld kon lenen. Henricus heeft hem een lening verstrekt en werd door iedereen voor gek verklaard, maar de man kwam bij hem in de tuin werken en heeft de lening netjes terugbetaald.

portret Henricus Rol door Hanno Rol

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In 1992 exposeerde Henricus voor het laatst samen met het werk van zijn vader en zijn zoon Hanno in museum Swaensteyn in Voorburg. Hanno schilderde al jong, vaak samen met zijn vader en grootvader en heeft veel van hen geleerd. Hij ontwikkelde een geheel eigen stijl en is van invloed geweest op het werk van zijn vader op latere leeftijd. Henricus ging daardoor wat losser schilderen. Bij de opening van de tentoonstelling heeft Henricus vrijwel met alle genodigden en vrienden gesproken, alsof het zo moest zijn: ’s Nachts overleed hij.

Tags

Reacties

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings