2020

Deel I Songül Mutluer: Een gedreven politica

Het verhaal van Songül Mutluer
Door Piet van Berge

Songül Mutluer is wethouder van de Gemeente Zaanstad voor Wonen en Bouwen, Jeugdzorg, Ouderenbeleid en Minimabeleid. Songül gaat in dit interview nader in op haar achtergrond en keuzes die ze in haar leven heeft gemaakt.

Kan je iets vertellen over je jeugd?

“Ik voel mij bevoorrecht als persoon en als één van de zeven kinderen van twee gastarbeiders, mijn ouders. Mijn vader was 27 jaar toen hij naar Nederland kwam om te werken in de textielfabrieken van Enschede. Mijn moeder kwam een aantal jaren later in het kader van gezinshereniging. Het duurde niet lang voordat zij heimwee kreeg en terug         wilde keren naar haar moederland. We vertrokken. Ik was toen 3 jaar. We woonden toen al in Zaandam en mijn vader bleef achter om te werken in kartonfabriek de Hoop, de huidige broedplaats in de Achtersluispolder. Op mijn 9e kwamen we weer terug naar Zaandam, in Poelenburg. Waar ik nog hele bijzondere herinneringen aan heb. Ondanks dat we kleinbehuisd waren en de eindjes aan elkaar moesten knopen, was het thuis gezellig.”

Wat voor opleiding heb je genoten?

“Ik wist precies wat ik wilde: verder leren en zelfstandig worden. En daarom besloot ik om na het Gymnasium rechten te studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Om mijn ouders niet tot last te zijn, nam ik 3 banen erbij. Het enorme werkethos zat er toen al in. Op mijn 25e kon ik lesgeven aan de Vrije Universiteit als docent contractrecht. Ondertussen werd ik lid van een politieke partij, de PvdA, die ik bij mij vond passen. Ze vroegen me al snel als kandidaat voor de Gemeenteraad. En na enig nadenken ging ik ervoor, hoewel ik wist dat de combinatie van veertig uur werken aan de universiteit en raadslid erg pittig zou zijn. Ik heb nooit spijt gehad van die keuze.”

Songül geeft aan dat ze gekozen heeft voor de politiek vanwege haar gevoel voor rechtvaardigheid en om de belangen te kunnen behartigen van mensen die het niet altijd makkelijk hebben in onze samenleving.

 

Hebben jouw keuzes nog tot problemen geleid met je ouders?

Vol overtuiging vertelt zij verder: “Ik denk dat ik al vroeg een beginnende politica was. Het was namelijk elke keer weer de grenzen opzoeken en komen met goede argumenten richting mijn ouders. Vermoeiend maar ik ben heel erg blij dat ik dat heb gedaan. Daarmee heb ik ook mijn ouders een beetje kunnen veranderen. En dat maakt mij trots op ze. En ik weet dat mijn ouders ook trots zijn op hun kinderen.”

 

Lees hier het vervolg van Songüls verhaal: Deel II

 

Foto Songül: Bart Homburg

Reacties

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings