1966

Guus Hendriks, van ‘Zieltje Zonder Zorgen’ tot de ‘Hemklem’.

Het verhaal van Guus Hendriks
Door Ursulien van Berge-Bakkum

“Mijn vader was hoofd van de Vinkenstraatschool. Ik zat eerst op de Mulo: Groen van Prinsterer, het was best gezellig daar. Ik was echt een ‘zieltje zonder zorgen’.
De aanvankelijke keuze voor de kweekschool was geen succes. Uiteindelijk belandde ik op de U.T.S Gijsbrecht van Amstel, dat ging beter. Ik kwam terecht op de opleiding werktuigbouw
In het derde jaar liep ik stage in verschillende Zaanse bedrijven zoals Machine -en apparatenfabriek Woestenburg & Van der Meer en staalbedrijf Holleman.
Onze laatste stage was drie maanden bij de Artillerie Inrichting. Voor mij was dat echt een fantastische ervaring, iedere maand ging ik een andere afdeling. We waren met ongeveer tien stagiaires, allemaal van verschillende scholen. Met de stage begeleider hadden we een keer in de week een gesprek over het verloop van het werk.
Uiteraard werden we in alle gebouwen van de A.I. rondgeleid. We bekeken onder andere de minutie-afdeling en het uitgebreide wapenmuseum. Onze begeleiding bij de A.I. was zonder meer erg goed.

De eerste maand ging ik naar de gieterij. Daar werd onder andere de beroemde bankschroef ‘Hemklem’ geproduceerd. Een prima werktuig dat misschien wel in ieder Zaans schuurtje aan de werkbank geklemd heeft gezeten, ook voor mijn broer in de garage had ik er een geregeld.
(Gevonden op internet: De Hemklem die op de A.I. wordt vervaardigd heeft een lange, zuiver passende geleiding voor de beweegbare bek. Verdere onderdelen: ingezette stalen klemstukken, een dubbel gefreesde draadspil en een lange stalen moer. De soliditeit is door veelvuldige proefnemingen in laboratoria en werkplaatsen komen vast te staan.)
Op maandag moesten we de gietvormen voor de Hemklem ontkisten en de klem controleren, vooral op de gietgaten. Afgekeurde gietsels werden voor een zacht prijsje verkocht of gingen in het oud ijzer. We werkten met gietmallen en vormzand, een stoffige bende. Maar de Arbo was toen nog niet uitgevonden, geloof ik.
De rest van de week maakten we de vormen weer klaar voor nieuwe hemklemmen en draaibanken, dat moest op donderdag klaar zijn. Op vrijdag ging de oven aan, dan was het tijd om te gieten. De hoofdkoks (onze stagebegeleiders) brachten het ijzer op smaak met een beetje zout en peper, zeiden we. Daarna werd alles achter elkaar gegoten, en dat was een bijzonder warme klus.
Het hele weekend stonden de hemklemmen af te koelen en maandag begon alles weer opnieuw.

Hoe verliepen de tweede en derde maand bij de A.I. voor Guus Hendriks? Lees deel 2.

Reacties

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings