2019

Nicky Peerdeman: speelt een van de hoofdrollen in Het Geheim van de Zaanstreek

Het verhaal van Nicky Peerdeman
Door Ursulien van Berge-Bakkum

“Ik vind toneel spelen best leuk en daarom had ik me in groep zeven aangemeld bij een amateur musical groepje. In die jaren heb ik geen extra cursussen op dat gebied gedaan.
In de vierde klas van het Michaelcollege kreeg ik er weer zin in. Ik meldde me aan bij de theatergroep van Majanka Frölich bij Fluxus. Zij was toen bezig met de ontwikkeling van de familiemusical Het Geheim van de Zaanstreek en we mochten allemaal auditie doen. Ik dacht, misschien krijg ik een klein rolletje van een paar woordjes, of mag ik een dansje doen.
Het werd helemaal anders, ik kreeg een echte rol van Neeltje. Eén van de drie zusjes in het verhaal. Het was de bedoeling dat ik echt een ernstig zieke kinderarbeidster moest spelen.
Bij de auditie was het script nog niet geschreven. Toen de repetities begonnen wel. Door onze ideeën en die van Majanka is het script wel constant aangepast. Wij zagen de productie echt groeien terwijl we ermee bezig waren.
Majanka luisterde goed en paste aan waar ze het zinvol vond. Sommige suggesties nam ze niet over. Ik had bijvoorbeeld bedacht dat ik bij een slaapscène steeds maar wakker zou blijven liggen, we probeerden het uit, maar dat werkte niet.

Tijdens de voorstelling ging de fabrieksdirectrice heel gemeen met me om. Het was de bedoeling dat ik af en toe hard op de grond terecht kwam. De choreograaf Giovanni van Gom adviseerde me om eerst op mijn knieën te vallen. Dat moest ik leren. Ik kreeg kniebeschermers, toen lukte dat beter. Eén keer tijdens een doorloop zakte er eentje af, dat was best pijnlijk.

Het thema van de musical: kinderarbeid, was een enorme uitdaging, best gecompliceerd en natuurlijk niet van deze tijd in de Zaanstreek. Wij hebben het niet meegemaakt. We bekeken in de voorbereiding, films en zochten verhalen op internet. Heel belangrijk voor onze beeldvorming.
De theatergroep bezocht ook het Wevershuis en het Jisperhuisje op de Zaanse Schans. Ik had toen net een belangrijke repetitie, dus ik kon niet mee. De beelden hiervan hebben ze later naar me opgestuurd via de e-mail.

We oefenden in verschillende groepen. De drie moderne meiden speelden in onze tijd en zetten het verhaal vroeger in hun eigen perspectief. De groep van de fabriek liet vooral de ellende van de kinderen zien en de groep van het wevershuis had weer een ander spel. En Majanka heeft er samen met ons allemaal voor gezorgd dat de verhalen met elkaar werd verbonden. ”

Reacties

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings