9 november 2018

Stan; een ervaren molenaar van twaalf jaar

Het verhaal van Stan Baltus
Door Ursulien van Berge-Bakkum

Molen het Klaverblad draaide volop tijdens de gure Nacht van de Nacht. Het is een kleine lattenzager, vlak naast de Bonte Hen. In het donker klauter je het trappetje op naar de stelling en kijk je de donkere polder in. Stan Baltus, de molenaar is druk aan het werk. Op een druilerige, maar gelukkig ook een beetje winderige zaterdagmorgen is hij er weer, nu om zijn verhaal aan mij te vertellen. Ons gesprek vindt plaats onder in de molen naast de zaag die in verbinding staat met de draaiende wieken.

“Ik heb net even een paar halve zeiltjes op de wieken gezet. Er is wel wind, maar soms valt die een beetje weg. Je moet een molen goed in de gaten houden, want als hij te hard gaat, stopt hij niet zomaar, dan ramt hij gewoon door. Het Klaverblad is een lattenzager, hij kan dus kleine houtjes zagen. Dat doe ik nog niet, ik zorg er alleen voor dat de molen draait.

Ik zit in het eerste jaar van P.C. Oosterhout in Alkmaar en later wil ik heel graag molenaar worden. Toen ik een baby was, kwam ik voor het eerst met molens in aanraking. Mijn oma nam me in de kinderwagen mee, naar de molens de Kat en de Dog in Uitgeest.

Wacht even… ik moet even op de stelling kijken of het goed gaat…

Op de dag van de poldermolen kwam ik op de Zaanse Schans, ik ging kijken bij het Jonge Schaap en de Bonte Hen. Daar mocht ik de molenaar Abel wel eens een uurtje helpen, en de volgende keer weer een dagje en ik vond dat hartstikke leuk.

Meneer Bos, die hiernaast woont, heeft deze molen, het Klaverblad, zelf gebouwd. Hij kan de molen niet meer bedienen en nu mag ik dat iedere zaterdag doen. Ik woon in Lisse en mijn ouders brengen me hiernaar toe.

…Ik ga gauw nog even naar boven, de wind trekt aan, ik moet natuurlijk goed op de molen passen…

Zo, ik heb de molen stil gezet, op de vang, want het ging een beetje te hard.

Volgende week zaterdag, als Sinterklaas aankomt, draait het Klaverblad niet, hij staat stil. Dan ga ik de wieken versieren met het mooimakersgoed. Dat zijn een soort engelen van hout en bloemen en sterren. Ik vind het heel leuk om in de molens te werken.”

Als ik langs de Kalverringdijk terug loop zwaait Stan me na, vanaf de kap van zijn molen.

Reacties

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van Cookies.

Neem even een momentje en lees meer over ons privacy- en cookiebeleid. Klik op 'Privacy Instellingen' om je toestemmingen voor deze website te bekijken en in te stellen.

Privacybeleid