1955

Albert Heijn en het wonder van de Liebherr koelkasten van de PMC-club.

Het verhaal van Roelie Govers-Schaafsma
Door Ursulien van Berge-Bakkum

“ Mijn man ging voor Albert Heijn op cursus naar Amerika. Hij kwam wild enthousiast terug, vol vernieuwende ideeën. Hij zag daar enorme supermarkten, en in de 1955 opende AH de eerste supermarkt in Slotermeer.

Er vond een verandering plaats in het zegeltjes sparen. In plaats van de 49 zegeltjes, waar je 52 gulden voor kreeg, werd de premie van de maand club (PMC) gelanceerd.
Er konden nog steeds zegels gekocht worden, maar nu voor luxe dingen, zoals een koelkast, radio, naaimachine en nog veel meer, zelfs abonnementen voor concertvoorstellingen. Alles was heel voordelig. soms met 50% korting.

Op de donkerste plek in de tuin had ik een zogenaamd vliegenkastje. Daar gingen de spullen in die koel bewaard moesten worden. Weckpotten met groente bewaarden we in de kelder of de trapkast. Bijna alle leveranciers kwamen dagelijks of wekelijks aan de deur.

De verse artikelen uit de supermarkt bleven niet vers in het vliegenkastje. Daar was een koelkast voor nodig. Via de PMC-club kon je een Liebherr-apparaat opsparen met 50% korting.
Mijn man heeft er, geloof ik, wel 50.000 besteld. Dat was het wonder van de Liebherr koelkasten, een doorslaand succes.

Gerrit Heijn was absoluut de baas. Echt een lastpak op zijn Zaans. Maar hij stond wel dichtbij het personeel. Hij vroeg aan mijn man: ‘Kan je nog wel slapen?’ Dat ging prima. In een mum van tijd was hij die koelkasten kwijt.

Maandag was het wasdag, een ketel met heet water op het gas, een wasbord en een wringer. Later kon je wasmachines huren bij Wastora in Zaandam. Je betaalde per uur. Ze reden rond met een wagentje, zetten de machines neer en haalden ze weer op als de was klaar was.
Mijn man vroeg na de geboorte van ons vierde kind aan onze huisarts, dr. van Nieuwenhuizen: ‘Hoe kan ik mijn vrouw bij haar huishouden ondersteunen?’

Ons volgende spaarobject was dus de wasmachine van de PMC-club.
Albert Heijn was voor mijn man een fijn bedrijf om te werken. Ze waren goed voor het personeel en voor hun familie. Juist door de extra dingen die werden bedacht.

Aan de Oostzijde in Zaandam was het ontspanningsgebouw, daar werden veel activiteiten en feesten georganiseerd.
Ook voor de kinderen, met als hoogtepunt het Sinterklaasfeest. Mijn kinderen hebben daar ook prettige herinneringen aan.

Het waren best zware jaren. We hadden niet veel tijd voor uitjes, precies veertien dagen vakantie en verder tweede kerstdag, tweede paasdag en altijd tweede en derde pinksterdag. Maar mede door Albert Heijn hadden we een prima tijd in de Zaanstreek,”

Reacties

2 antwoorden
  1. Hendrik de Wolff
    Hendrik de Wolff zegt:

    Het is jammer dat ik pas zojuist op deze site stuitte, anders had ik deze (waarschijnlijk door menigeen als ‘onwaarschijnlijk’ aangeduide) reactie eerder geplaatst:

    In 1963 schaften mijn ouders via Albert Heijn’s spaarplan een PMC koelkast aan, welke aanschaf jarenlang in hun huishouden (in Driebergen – Rijsenburg) zijn vruchten afwierp.

    Toen ik in 1970 zelfstandig ging wonen (in Utrecht), besloten mijn ouders mij deze PMC koelkast te geven, want deze verkeerde na 7 jaar nog steeds in prima staat en het scheelde mij in de inrichtingskosten van mijn appartementje.

    Ik ben sindsdien verscheidene keren voor mijn werk verhuisd (1973-Purmerend, 1979-Amsterdam en 1983-Alkmaar) en telkens was er voldoende aanleiding om de PMC koelkast mee te verhuizen, want hij functioneerde nog steeds probleemloos.

    Onlangs, in augustus (2019) tijdens de laatste hittegolf, besloot de PMC koelkast, inmiddels 56 jaar ‘oud’, dat het ‘genoeg’ was geweest en stond deze het zichzelf toe om de thermostaat het te laten begeven. (De koelkast veranderde in een vrieskast, want zelfs de groente in de groentelade, onderin, bevroor.)

    Natuurlijk raakte ik overstuur en in paniek, want wat moest ik tijdens die extreme hitte met het voedsel in de koelkast beginnen ?
    (Gelukkig had ik bevroren koelelementen voor mijn koelbox in het vriesvak liggen, dus in die koelbox kon ik enige producten tijdelijk onderbrengen.)

    “Lang leve” de webshop en dankzij de faciliteit “24 uurs-levering” kon ik de volgende dag al over een vervangende koeling voor mijn voedselproducten beschikken, maar het viel me zwaar om afscheid te nemen van mijn robuuste, mij altijd trouw terzijde gestane ‘PMC’.

    Het enige wat ik kon doen om de herinnering aan ‘PMC’ te vereeuwigen, was een foto maken van het 56 jaar lang, zich nog altijd op dezelfde plek op de binnendeur bevindend stickertje “Model 1963” en een foto van het interieur te maken.

    De jongens van de vervoersdienst, die de oude ‘PMC’ meenamen konden hun ogen niet geloven dat ze een 56 jaar oude koelkast voor een nieuw model omruilden en zeiden lachend: “Nou, meneer, die kwaliteit komt U tegenwoordig niet meer tegen!” “U mag blij zijn als Uw nieuwe koelkast het 10 jaar uithoudt!”.

    Door het lezen van het artikel ‘Albert Heijn en het wonder van de Liebherr koelkasten van de PMC-club’ las, kwam ik erachter dat ‘PMC’ (zo werd mijn koelkast vanaf het begin door mijn ouders en mij genoemd) een product van het merk ‘Liebherr’ was.
    Wat vind ik het spijtig dat ik deze site niet eerder heb gevonden, want dan zou ik zeker voor een vervangende koelkast van het merk Liebherr hebben gekozen.

    Mijn ‘PMC’ heeft altijd goed gefunctioneerd en was in latere jaren weliswaar niet de zuinigste wat energieverbruik betreft, omdat ik door luiheid de afdichtingsrubbers niet altijd op tijd verving, maar het was een op mijn lijf geschreven stuk keukenapparatuur.

    Compliment aan Liebherr en compliment aan de Albert Heijn – organisatie, die destijds aan het bedrijf dat Liebherr koelkasten produceerde / produceert haar fiat gaf, om aan de Albert Heijn klanten dit product toe te vertrouwen.
    De uitspraak van de jongens van de vervoersdienst “Die kwaliteit vindt U tegenwoordig niet meer, meneer!” zou best eens bewaarheid kunnen worden.

    NB: Ik begrijp dat menigeen zal twijfelen aan de waarheid van dit verhaal. Maar ik kan U verzekeren dat niets ervan gefantaseerd is.

    NB: In 1949 kwamen wij als gezin vanuit het voormalige Nederlands-Indië naar Nederland en vestigden ons in Driebergen – Rijsenburg.
    Op de Traaij aldaar bevond zich een filiaal van Albert Heijn en mijn moeder voelde zich zo aangetrokken tot het uiterlijk van de voorgevel van het gebouw (glimmend marmer-achtig bruin en Albert Heijn in goudkleurige letters), dat ze besloot daar naar binnen te gaan.
    Haar eerste boodschappen voor kruidenierswaren deed ze daar en mijn ouders zijn trouwe klanten gebleven tot aan hun dood in resp. 1995 en 2002. Ook wij, de 4 kinderen, werden traditiegetrouw Albert Heijn klanten tijdens ons zelfstandige leven.
    Mijn nog levende zus in Zeist en ik, in Alkmaar, doen nog dagelijks onze boodschappen bij ‘Appie’.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings