1945

Met drie kinderen op de fiets naar Zaandam. Dat was nog eens ‘op de kleintjes letten’.

Het verhaal van Roelie Govers-Schaafsma
Door Ursulien van Berge-Bakkum

“ 1948. Ik woonde in Amstelveen. Dat was toen nog een heel eenvoudig dorp, omringd door landerijen. Groente haalden we bij de boer op het land. Een keer per week gingen we naar het badhuis. Overal was armoe. De tweede wereldoorlog was net voorbij, er waren nog een heleboel spullen op de bon. Ik was een grietje van 21, werkte op kantoor en verdiende 50 gulden in de maand.

Mijn verloofde werkte bij Van Amerongen dat was een grote kruidenier uit het midden van ons land met 92 winkels. Het bedrijf werd overgenomen door Albert Heijn.

Hij moest solliciteren bij zijn nieuwe werkgever en kreeg een baan als verkoopleider van een aantal winkels. Zijn standplaats was het kantoor aan de Westzijde in Zaandam. Heel toevallig kwam hij op dezelfde dag in dienst als Albert Heijn junior. We noemden hem ‘Jonge Ap’.

In de loop van de tijd bleek dat mijn man en Albert heel goed met elkaar konden opschieten. We hebben hem later nog wel opgezocht in het kasteeltje in Engeland waar hij toen woonde.
Na ons trouwen woonden we in, bij mijn schoonouders en via een Driehoeks ruil kwamen we terecht in een huis aan de Leliestraat on Koog Bloemwijk.
Eerst werkte ik nog, mijn schoonouders steunden me zoveel mogelijk. Ik was meteen met kinderen geschopt en het enige twee dingen waar ik goed in was, waren pianospelen en lezen. Tussen haakjes: en dat is altijd zo gebleven.

In de Leliestraat waren twee winkels: een melkwinkel en een hoedenzaak. En verder kwam iedereen langs de deur Een pakje thee kostte 28 cent, margarine was 26 cent. De roomboter was heel duur, nu is dat andersom.
De hoeden waren prachtig, maar die kon ik niet betalen.
Mijn man had een beetje moeite om aan de Zaankanters te wennen, ik eigenlijk helemaal niet. Ze waren best familiair, hun antwoorden waren meestal recht voor zijn raap. Ik vond ze ook hartelijk.

In Koog aan de Zaan heb ik een fantastische tijd gehad. Na de geboorte van ons eerste kind, gingen mijn schoonouders terug naar hun eigen huis. Al gauw volgde de tweede en de derde. Met een kind voorop, een achterop en een in mijn buik fietste ik gewoon naar Zaandam. Ik was best sterk in die tijd.

Na tien jaar Zaanstreek, we verwachtten ons vijfde kind, verhuisden we naar een groter huis in Driehuis. Mijn man bleef bij Appie op de kleintjes letten.”

Lees verder over de PMC-club en de Liebherr koelkasten van Albert Heijn in het volgende verhaal van Roelie Govers.

Reacties

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings