1940 - 1945

Een geheime drukkerij van verzetskrant Trouw

Het verhaal van Richard Nordemann
Door Peta Steenis

In de zomer van 1943 logeerde ik met mijn broer bij oma in Bergen. Naast het vliegveld van Bergen was het voetbalveld van Berdos. Op een dag waren we daar met vriendjes aan het voetballen. Er kwamen Engelse Spitfires die op Duitse Messersmitz vliegtuigen begonnen te schieten. Wij wisten niet hoe snel we dekking moesten zoeken. Mijn broer verschool zich achter een doelpaal, de rest dook in een greppel. Plotseling riep een vriendje: “Ik ben getroffen”. Het bleek gelukkig een kikker te zijn, die op zijn been was gesprongen.

Aan de overkant van onze textielzaak had mijn vader een oude boerderij met een etalage gekocht waar o.a. meubels en (Jabo)vloerbedekking werden verkocht. Erachter stond nog een arbeiderswoning. Mijn vader gebruikte deze woning als kapokschuur. Hier werden oude veren matrassen overgestopt in 3-delige matrassen.

Kapokschuur in Krommenie, Nordemann

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de zomer van 1944 vlogen er bijna dagelijks Amerikaanse ‘Vliegende forten’ over om Duitsland te bombarderen. Eén werd door de Duitse afweer bij IJmuiden geraakt. Het brandende vliegtuig kwam steeds lager boven Krommenie. Ik stond met enkele voor mij onbekende jongemannen achter onze winkel naast de katholieke kerk te kijken, toen één van de mannen een scherf tegen zijn hoofd kreeg en hevig bloedde. Het vliegtuig heeft een noodlanding gemaakt achter een stuk weg in Wormerveer. De piloot kwam daarbij om. De rest van de bemanning is met behulp van de ondergrondse ontkomen. Ik ben nog naar het vliegtuig wezen kijken en zag dat de piloot half uit het raam hing en bekneld zat.

Later hoorde ik van mijn vader dat er op de zolder van de kapokschuur een geheime drukkerij van de verzetskrant Trouw zat. Daar kwamen de mij onbekende mannen vandaan. Dit verzetskrantje heb ik nog vaak met mijn oudere broer voor 8 uur ’s avonds rondgebracht.

Trouw verzetskrant

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eind 1944 kwam de hongerwinter. We zagen dagelijks mensen langs de provinciale wegtrekken met karren, kinderwagens en oude fietsen om sieraden, linnengoed of andere kostbaarheden bij boeren tegen eten te ruilen. Op de Badhuislaan was de gaarkeuken waar waterige aardappelsoep werd uitgedeeld. ’s Avonds zag je vaak nog mensen met een lepel de gamellen leegschrapen.

Lees verder over Richard Nordemann: De hongerwinter en bevrijding

Reacties

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings