1953-1988

Hoe Wim bij Sterel & Wechgelaar terecht kwam

Het verhaal van Wim Vaatstra
Door Marjolein Bijvoet

In 1914 werd een elektrische-installatie-fabriek opgericht door de heren Sterel & Wechgelaar. Wilhelm (Wim) Vaatstra (80 jaar) vertelt over hoe hij als 15 jarig jochie bij de firma binnenkwam.

‘Mijn vader haalde mij van de ULO omdat ik er weinig uitvoerde en veel spijbelde.’ begint Wim. Met mijn hoofd in de boeken algemene stof stampen was niets voor mij. Boer wilde ik worden. Zaandam was in die tijd nog een dorp dus boerenbedrijven genoeg in de buurt. ‘Veel te zwaar werk voor een karig loon’ vond mijn vader. Volgens mijn opa had elektrotechniek de toekomst. Zijn zwager was de oude heer Sterel en daar maakte hij een babbeltje mee. Vervolgens moest ik bij Sterel junior (inmiddels de directeur) komen op zijn privékantoor aan de Oostzijde. Hij vroeg mij ‘Heb je een overall?’ Die had ik. ‘Kom dan maandag naar de werkplaats aan de Cornelis van Uitgeeststraat.’

ankers van motoren wikkelen van Sterel en Wechgelaar

Wim wikkelt een motor van Verkade

Maandags vroeg de werkplaats-chef mij of ik naar de ambachtsschool was geweest. ‘Nee, meneer’ zei ik. ‘Gelukkig’ verzuchtte die man. ‘Eindelijk eens niet zo’n wijsneus.’ En zo moest ik op mijn eerste werkdag ome Kees Snijdood helpen de nieuwe loods te bouwen. Ja, het was daar allemaal ome dit en ome dat. De ervaren bankwerkers en monteurs namen de jonkies op sleeptouw.

Maar ik moest ook rotklusjes doen, hoor. Schillen halen voor de geiten die bij ons op het braakliggende landje stonden of op zaterdagochtend kwitanties lopen. Dan kreeg ik een zwarte tas met wisselgeld en fietste ik heel Zaandam in de rondte. Dat was ook zoiets. We hadden één bestelwagen, het merendeel ging lopend, fietsend of met ov. Niet voor te stellen, hè?

ankers van motoren wikkelen bij Sterel en Wechgelaar

Nederlandsche Gist & Spiritusfabriek motor-anker

Naast mijn werk moest ik vijf avonden per week naar school. Dat leren ging me makkelijk af, nu wist ik waar ik het voor deed. Als vanzelf rolde ik in de wikkelarij. Dit was de elektromotoren-afdeling van schepen en fabrieken. Als elektrotechnisch wikkelaar repareerde ik enorme motoren van bijvoorbeeld Albert Heijn en Hilko maar ook van de KNSM of marineschepen.

ankers van motoren wikkelen bij Sterel en Wechgelaar

KNSM motor-anker                                          

Wims verhaal is doorspekt met jargon. Het is duidelijk, Wim weet waarover hij het heeft. Dat botste wel eens met kantoor, vertelt hij. Die hadden vaak geen benul hoe het er in de praktijk aan toe ging. Dat zei ik ze dan ook. Ook aan meneer Sterel. Hij vertelde aan mijn opa dat ik een goed vakman zou worden maar dat ik niet de makkelijkste was.

Vijfendertig jaar heb ik daar gewerkt, toen werd ik afgekeurd vanwege mijn rug. Maar nog jaren heb ik een kerstpakket ontvangen.

Reacties

9 antwoorden
  1. Alexandra Blaes
    Alexandra Blaes zegt:

    Leuk verhaal, mijn tante Lilly Koelemaij-Besanger, heeft ook jarenlang bij Sterel & Wechgelaar gewerkt als secretaresse, ze vertelde er altijd met veel trots over. Ze is in 2011 op 90 jarige leeftijd overleden.

    Beantwoorden
  2. Diek wechgelaar
    Diek wechgelaar zegt:

    Leuk oude namen te horen zoals mevrouw koelemaij en meneer arts . Dhr en mevr koelemaij kwamen bij ons St en zwarte piet spelen op sinterklaas ovond

    Beantwoorden
  3. Kees Rijpkema
    Kees Rijpkema zegt:

    Ik heb ook in de wikkelarij van Sterel en Wechgelaar gewerkt en ken Wim Vaatstra dus ook. In 1992 werd de motorenreparatie stop gezet. En kwam ik in de panelenbouw als werkvoorbereider en nader hand als project engineer terecht. Het zijn de mooiste jaren van mijn werkzame leven geweest daar in die wikkelarij en kijk er dan ook met veel plezier op terug. Doe Wim de groeten van mij.

    Beantwoorden
  4. Kees Rijpkema
    Kees Rijpkema zegt:

    In 1962 ging ik ook werken bij Sterel en Wechgelaar. En kwam al vrij snel in de elektromotorenreparatie werkplaats terecht. Daar heb ik jarenlang samengewerkt met Wi(lle)m Vaatstra. Ik heb altijd met plezier in die reparatiewerkplaats gewerkt en ik vond het erg jammer dat deze in 1992 werd opgeheven. Ik kwam toen in de schakelpanelenbouw en werd daar als werkvoorbereider opgenomen en eindigde daar in 2006 als project engineer en ging met vroegpensioen. Dat kon toen nog. Het bedrijf was inmiddels veranderd van naam, eerst Sterel en Wechgelaar toen Westinghouse, toen van Rietschoten en Houwens Noord-West en tenslotte in Imtech. Maar ik was er begonnen als 15 jarig ventje. En ja mijnheer Theo Arts en mevrouw Koelemaij heb ik natuurlijk ook gekend. En ook de zoontjes van Willem Wechgelaar. Die hadden een vakantiebaantje in het bedrijf. Doe Wim de groeten van mij.

    Beantwoorden
  5. Kees Rijpkema
    Kees Rijpkema zegt:

    Ik heb nog wel een aantal foto’s van de reparatie werkplaats van Sterel en Wechgelaar. Als er intresse in is wil ik die wel inscannen en mailen.

    Beantwoorden
  6. Gert Wechgelaar
    Gert Wechgelaar zegt:

    ik heb ook nog fotos van Sterel en Wechgelaar met mensen er op die ik niet ken , ik wilde ze vernietigen maar als iemand hiet belang bij heeft laat het mij weten .

    Beantwoorden
    • Marjolein Bijvoet
      Marjolein Bijvoet zegt:

      Beste dhr. Wechgelaar. Ik heb het intern even nagevraagd maar foto’s kunnen het beste naar het gemeentearchief.
      Wim vertelde mij nog, dat dhr. Wechgelaar tweelingzoons had. Die wel bij hem in de zomer hebben gewerkt.

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings