1953-1988

Hoe Wim bij Sterel & Wechgelaar terecht kwam

Het verhaal van Wim Vaatstra
Door Marjolein Bijvoet

In 1914 werd een elektrische-installatie-fabriek opgericht door de heren Sterel & Wechgelaar. Wilhelm (Wim) Vaatstra (80 jaar) vertelt over hoe hij als 15 jarig jochie bij de firma binnenkwam.

‘Mijn vader haalde mij van de ULO omdat ik er weinig uitvoerde en veel spijbelde.’ begint Wim. Met mijn hoofd in de boeken algemene stof stampen was niets voor mij. Boer wilde ik worden. Zaandam was in die tijd nog een dorp dus boerenbedrijven genoeg in de buurt. ‘Veel te zwaar werk voor een karig loon’ vond mijn vader. Volgens mijn opa had elektrotechniek de toekomst. Zijn zwager was de oude heer Sterel en daar maakte hij een babbeltje mee. Vervolgens moest ik bij Sterel junior (inmiddels de directeur) komen op zijn privékantoor aan de Oostzijde. Hij vroeg mij ‘Heb je een overall?’ Die had ik. ‘Kom dan maandag naar de werkplaats aan de Cornelis van Uitgeeststraat.’

ankers van motoren wikkelen van Sterel en Wechgelaar

Wim wikkelt een motor van Verkade

Maandags vroeg de werkplaats-chef mij of ik naar de ambachtsschool was geweest. ‘Nee, meneer’ zei ik. ‘Gelukkig’ verzuchtte die man. ‘Eindelijk eens niet zo’n wijsneus.’ En zo moest ik op mijn eerste werkdag ome Kees Snijdood helpen de nieuwe loods te bouwen. Ja, het was daar allemaal ome dit en ome dat. De ervaren bankwerkers en monteurs namen de jonkies op sleeptouw.

Maar ik moest ook rotklusjes doen, hoor. Schillen halen voor de geiten die bij ons op het braakliggende landje stonden of op zaterdagochtend kwitanties lopen. Dan kreeg ik een zwarte tas met wisselgeld en fietste ik heel Zaandam in de rondte. Dat was ook zoiets. We hadden één bestelwagen, het merendeel ging lopend, fietsend of met ov. Niet voor te stellen, hè?

ankers van motoren wikkelen bij Sterel en Wechgelaar

Nederlandsche Gist & Spiritusfabriek motor-anker

Naast mijn werk moest ik vijf avonden per week naar school. Dat leren ging me makkelijk af, nu wist ik waar ik het voor deed. Als vanzelf rolde ik in de wikkelarij. Dit was de elektromotoren-afdeling van schepen en fabrieken. Als elektrotechnisch wikkelaar repareerde ik enorme motoren van bijvoorbeeld Albert Heijn en Hilko maar ook van de KNSM of marineschepen.

ankers van motoren wikkelen bij Sterel en Wechgelaar

KNSM motor-anker                                          

Wims verhaal is doorspekt met jargon. Het is duidelijk, Wim weet waarover hij het heeft. Dat botste wel eens met kantoor, vertelt hij. Die hadden vaak geen benul hoe het er in de praktijk aan toe ging. Dat zei ik ze dan ook. Ook aan meneer Sterel. Hij vertelde aan mijn opa dat ik een goed vakman zou worden maar dat ik niet de makkelijkste was.

Vijfendertig jaar heb ik daar gewerkt, toen werd ik afgekeurd vanwege mijn rug. Maar nog jaren heb ik een kerstpakket ontvangen.

Reacties

3 antwoorden
  1. Alexandra Blaes
    Alexandra Blaes zegt:

    Leuk verhaal, mijn tante Lilly Koelemaij-Besanger, heeft ook jarenlang bij Sterel & Wechgelaar gewerkt als secretaresse, ze vertelde er altijd met veel trots over. Ze is in 2011 op 90 jarige leeftijd overleden.

    Beantwoorden
  2. Diek wechgelaar
    Diek wechgelaar zegt:

    Leuk oude namen te horen zoals mevrouw koelemaij en meneer arts . Dhr en mevr koelemaij kwamen bij ons St en zwarte piet spelen op sinterklaas ovond

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle verhalen

Het Zaans Museum maakt op deze website gebruik van cookies.

Wij plaatsen functionele cookies voor de werking en verbetering van deze website. Mogen wij extra cookies plaatsen voor sociale media koppelingen, gepersonaliseerde (video) advertenties en het meten van de effectiviteit van onze online campagne’s? Lees hier meer over in onze privacyverklaring of pas uw privacy instellingen aan

Privacy policy | Liever niet
Settings