sint maarten voor de oorlog

Sint Maarten

Op sommige plekken in de Zaanstreek wordt er tijdens de oorlog een alternatieve Sint-Maartenviering georganiseerd. Zoals op een basisschool in Zaandam. In een verduisterd klaslokaal zingen de kinderen met hun lampionnetje voor zich de liedjes. Zo is het toch nog een beetje Sint-Maarten.
levende forten

Liefdesbrieven uit de Zaanstreek in oorlogstijd

Honderdduizenden Nederlanders werden tijdens de Tweede Wereldoorlog door de nazi’s als dwangarbeider ingezet voor de Duitse oorlogsindustrie. Vele arbeiders stonden voor een groot dilemma: onderduiken of naar Duitsland? Eén van hen was Maarten van Tent, werkzaam bij de wapen- en munitiefabriek Artillerie-Inrichtingen op het Hembrugterrein in Zaandam. In 1942 vertrok hij met pijn in het hart naar Duitsland. Zijn grote liefde Tinie bleef achter. Met brieven hielden ze de hele oorlog innig contact.
Servies met een goud randje

Servies met een gouden randje

/
Joke heeft bijzondere herinneringen aan het servies van haar grootouders.
Piet Hartog

Deel 1: Amerikaans vliegtuig in nood

/
De jaarlijkse herdenking van Zaans Fanfare Corps aan Piet Hartog
Piet Hartog

Deel 2: De fusillade van Piet Hartog

/
De jaarlijkse herdenking van Zaans Fanfare Corps aan Piet Hartog

De thuiskomst

/
In 1946 komt een trein met terugkerende mannen aan op station Koog-Zaandijk. Arian Smit volgt een van de mannen naar huis.

De eerste oorlogsjaren

/
Het was prachtig weer op 10 mei 1940. Ik was 7 jaar oud en met mijn vriendjes aan het tollen op de Badhuislaan in Krommenie toen mijn neef Roel kwam vertellen dat de Duitsers ons land waren binnengevallen.

Onderduikers

/
In het voorjaar van 1942 kwam Chiel naar Krommenie en is bij ons ondergedoken. Als er ’s nachts razzia’s waren kroop hij uit het zolderraam op het dak en verschool zich achter de schoorsteen.

Een geheime drukkerij van verzetskrant Trouw

/
Later hoorde ik van mijn vader dat er op de zolder van de kapokschuur een geheime drukkerij van de verzetskrant Trouw zat. Daar kwamen de mij onbekende mannen vandaan. Dit verzetskrantje heb ik nog vaak met mijn oudere broer voor 8 uur ’s avonds rondgebracht.

De hongerwinter en de bevrijding

/
Zelf heb ik in de hongerwinter gelukkig niet veel honger geleden. Op 5 mei 1945 kwam de bevrijding. We hosten in optocht door de straten en zongen ‘ik heb een potje met vet’. De Canadezen kwamen echter pas drie dagen later.