We zijn heel blij, we hebben er weer een Nederlander bij!

/
Leven in Nederland, een bestaan opbouwen, cursussen volgen, kansen creeren, genieten van het contact met de familie en met de Marokkaanse gemeenschap.

Nederlandse leerkrachten houden niet van kinderen!?

/
De opmerking over haar leerkrachten hoorde Alida Joachim (oud-directeur van de Loopplank, nu Kleurenpracht) regelmatig in het begin van haar carrière op school. Zij achterhaalde waarom dat gezegd werd

Van betaald werk op de LOOPplank naar vrijwilligerswerk in InLOOPhuis Poelenburg

/
In haar derde verhaal geeft Alida Joachim antwoord op de vraag: Is de integratie gelukt volgens jou?
Caecilia Zaanse Verhalenbank

Een familiegeschiedenis rond een samovar van meer dan 100 jaar

/
Een samovar die samen met de voorvaderen van Caecilia een wereldreis maakte van Tula in de Sovjetunie naar Zaanstad

De lange adem van de 182 ‘Kerk-Marokkanen’

/
De strijd die 182 Marokkanen hebben gestreden voor een verblijfsvergunning, gesteund door progressief Nederland. En Gerard heeft ze nog steeds niet losgelaten
Joop Klingers, Zaanse Verhalenbank

Het verhaal van Joop Klingers, deel 2

/
Vijftien jaar hebben Joop en zijn vrouw in Medemblik gewoond, maar daarna wilden ze toch terug naar de Zaan.
Het verhaal van Joop Klingers

Het verhaal van Joop Klingers, deel 1

/
Ik ontmoette Joop Klingers in het Zaanse café De Fabriek. We spraken over de tijd waarin er nog grote poppodia waren in Zaandam. Over Billy Holiday en de Beatles. Maar de heer Klingers had nog zoveel meer te vertellen..
Paaskerk, Zaanse Verhalenbank

Moderne Jeugddiensten

/
Wij waren van christelijken huize; Nederlands Hervormd op precies te zijn. Dus ´s zondags moest je mee naar de kerk; meestal naar de Oostzijderkerk in Zaandam, waar mijn vader diaken was. Dan mocht ik bij hem op de diakenenbank zitten, wat ik een bijzonder voorrecht vond.

Zahra, dochter van een Marokkaanse gastarbeider, deel 1

/
In verband met grote arbeidstekorten sloot de Nederlandse regering in 1969 een verdrag met Marokko voor het werven van arbeidskrachten. De vader van Zahra is in dat kader geselecteerd en als gastarbeider naar Nederland gekomen.

Zahra, dochter van een Marokkaanse gastarbeider, deel 2

/
Eén van de oude waarden waaraan de ouders van Zahra vasthielden betrof het huwelijk. Het huwelijk werd gezien als “iets heiligs waar je aan moest werken, dan kreeg je uiteindelijk wat je wilde”